nooit meer alleen op de derder verdieping

 Nooit meer alleen op de derde verdieping”

 Ik vind het heel verontrustend dat mijn buren op Linnaeusstraat 70 en onder mij op nummer 72 2-hoog uit ons huis worden gezet . Ze wonen hier al twee jaar, daarvoor stonden de woningen jaren leeg.

 Ik ben blij met mijn buren, want ze zijn altijd vriendelijk en behulpzaam. Ze helpen mij als ik iets zwaars moet versjouwen en verzorgen de katten als ik er niet ben. Maar vooral voel ik me een stuk veiliger met deze buren om mij heen.

 Na het overlijden van mijn partner heeft de eigenaar alle trucs uitgehaald om mij uit onze woning te krijgen. Na vijf rechtszaken die hij allemaal verloren heeft ben ik nog de enige legale huurster van dit pand.

 Sinds 1991 al kwam ik veel op de Linnaeusstraat en in 2001 ben ik hier permanent komen wonen. De etages op nummer 70 hebben al die tijd leeggestaan. Ik heb er nooit activiteit gezien, geen licht, altijd de gordijnen voor het raam en niemand op het balkon. Onder mij vertrok de laatste familie in 2006 . De eigenaar heeft dit appartement sindsdien leeg laten staan. Ik heb zijn nummer nog gegeven aan mensen die een woning zochten, maar hij wilde het enkel tijdelijk verhuren en voor veel teveel geld. M`n huidige buren hebben het pand nieuw leven ingeblazen: we springen geregeld bij elkaar binnen, zorgen samen voor een fleurig balkon en wisselen recepten uit.

 Mijn buren werken allemaal hard aan hun leven en proberen te vergeefs elders een woning te vinden in Amsterdam. Terwijl hier woningen leeg staan wordt hun huurverzoek telkens afgewezen. En juist omdat er zo weinig betaalbare woonruimte is, is het nog onbegrijpelijker dat deze etages niet degelijk verhuurd zullen worden na hun vertrek.

Dat valt niet goed te praten.

Download de poster