Niet meer het oude buurtgevoel

“Al 41 jaar woon ik in de Derde Oosterparkstraat, waarvan de laatste twee in mijn nieuwe woning. Ik heb een geweldig nieuw huis, met alle gemakken en een mooie tuin.

Vroeger woonden hier veel Nederlandse Amsterdammers. Op het Iepenplein was vanalles te vinden, een groenteboer, een snackbar, een bakker, veel cafés, het was echt leuk. Er waren ook veel junkpanden.

Eind jaren 70 werden er veel panden afgebroken, in plaats daarvan kwamen er de walgelijke nieuwbouw en kwamen er andere bevolkingsgroepen wonen. Er kwamen duurdere huizen. Toen ging Amsterdam naar de klote.

Met buren ben ik actief aan de slag gegaan om de afbraak van de sociale huurwoningen tegen te gaan en de oude gevels te behouden. Zo ontstond ook ’t Blijvertje en kwamen er krakers wonen, dat was goed, het bevolkte de buurt met Amsterdamse mentaliteit. Inmiddels is ’t Blijvertje uitgegroeid tot een verstrekkend cultureel centrum, waar ik met veel plezier kwam.

Nu komen hier veel meer mensen van buiten de stad wonen, mensen met een goede baan en tweeverdieners, want die kunnen de hoge huur betalen. Er is verarming omdat er verwijdering ontstaat. Ik heb niet meer het oude buurtgevoel. Het is zo zonde dat de oude gevels worden afgebroken, alleen maar voor het financieel gewin van de woningcorporatie.”