Ik ben nogal nostalgisch

“Mijn vader verhuisde in 1967 naar de derde Oosterparkstraat. Zelf woon ik er nu ongeveer 25 jaar. Je had toen nog mooi uitzicht, van allerlei oude huizen. Ergens in de jaren zeventig is dit verruild voor nieuwbouw, persoonlijk vind ik dit lelijk.

In de jaren zeventig veranderde ook de bewoners samenstelling, er kwamen veel mensen uit het buitenland in deze wijk wonen. Dat vind ik leuk, je kunt de culturen vergelijken, nadenken hoe je op een andere manier tegen het leven kunt aankijken.

Ik woon in het blok dat, helaas, wordt afgebroken. Ik verhuis naar een wisselwoning, maar weet niet waar, en kom daarna terug in de nieuwbouw. Dat vind ik maar niks, een gaskachel is toch veel leuker dan cv, maar ja, ik ben nogal nostalgisch. Alles went hoop ik.

Er zullen hier in de buurt veel meer dure, grotere huizen komen, met meer kinderen. Zelf zal ik ruim drie keer zo veel huur moeten betalen, maar krijg dan wel huursubsidie, zolang dat nog bestaat. Ik woon nu op de begane grond, maar dit wil ik niet meer, een tuin bijhouden is zo veel werk.

Sinds vier jaar kom ik in ’t Blijvertje, een paar huizen bij mij verderop, ik deed hier vrijwilligers werk en heb daardoor veel mensen leren kennen. Het is een hele belangrijke plek voor mij, ik kan niet precies uitleggen waarom. Ik zal de aanloop missen, en dat het zo knus en klein is”.