Het zijn de mensen die een buurt maken

De Vrolikstraat, hier voel ik me echt thuis. De straat, het huis, de buren. Een mooie balans van allerlei soorten mensen. Mijn huis, sfeervol maar niets teveel of te weinig. De straat, iedereen kent elkaar, altijd wel iemand om een praatje mee te maken. Zo was het tot onze huizen in handen van vastgoedhandelaren vielen. Het hele blok opgekocht voor splitsing en verkoop. Ondertussen al meer dan 7 jaar onrust en knokken voor je rechten als huurder. Niets wordt nog opgeknapt in de woningen. Helemaal geen onderhoud. Mensen vertrekken, bang voor onzekerheid, gezondheids risico’s en overlast. Door leegstand en tijdelijke verhuur verloedert de straat. Het stadsdeel staat achter de zogenaamde stadsvernieuwing, maar ziet de bewoners over het hoofd. Het zijn de mensen die een buurt maken, niet de vastgoed handelaren met hun poen. Wat staat ons de komende jaren te wachten? Met welke trucs gaan de eigenaren ons proberen uit onze huizen te drijven? Het draait natuurlijk allemaal om geld. Alle leuke huurwoningen in de stad worden opgekocht ten gunste van kopers. Huurders worden de buurten uitgedreven. Ik was van plan om hier nog wel een tijdje te blijven wonen, ik voelde me hier echt thuis. Maar het wordt steeds moeilijker om dit gevoel vast te houden. De buurt holt achteruit, en dat noemen ze dan stadsvernieuwing.