De harde werkers uit de buurt

“De harde werkers uit de buurt”
Niet zo lang geleden opende ik een zaak op de Linnaeusstraat. Ik werk hier 6 dagen per week, 10 uur per dag, 52 weken per jaar. In het begin voelde ik me nog niet zo thuis in de buurt, maar met m’n buren van 70-72 klikte het meteen. Ook de pizzabezorgers die dikwijls voor de deur staan te wachten om een volgende levering weg te brengen, hebben een goede band met hen.

Ik moest even wennen aan het idee van krakers vanwege wat je er over hoort op tv, maar als je ze leert kennen dan zie je dat ze gewoon netjes en sociaal zijn. Ze willen geen misbruik maken van gratis wonen. Ze werken en studeren en zetten zich in voor de buurt in plaats van op hun luie reet te zitten.

Van de jongens die voor me werken hoor ik geregeld hoe moeilijk zij het hebben hun weg op de woningmarkt te vinden. Er wordt dan ook vaker gekozen om langer thuis te blijven. Maar dat is natuurlijk niet voor iedereen een optie. Meer en meer mensen worden gedwongen een uitweg te zoeken waarbij ze in rechteloze situaties terecht komen.

lk vind het niet meer dan normaal dat de stad zich 100% inzet om het recht op wonen voor al haar inwoners te garanderen. Lange wachtlijsten op woningnet en het stimuleren van kwetsbare rechteloze situaties zoals anti-kraak vind ik uit den boze. Het aanbieden van volwaardige huurcontacten en meer sociale huurwoningen zouden al een goed begin zijn.

Ondertussen voel ik me meer en meer thuis in de buurt. Ik had verwacht me minder veilig te voelen. Sommige mensen die wel huur betalen dragen minder zorg voor de buurt dan mijn ‘kraakburen’. Net dit soort bewoners draagt bij aan de sociale cohesie van een buurt, een ontruiming van deze panden doet dat allerminst.

Download de poster